Hz. Enes (ra) anlatıyor: Resûlullah (sas) ile beraber bulunuyorduk. Bir ara azı dişleri görülecek şekilde gülümsedi. Sebebini sorduğumuzda şöyle buyurdular: -Ümmetimden iki kişi Allâh'ın huzuruna gelirler.
Birisi,
-Yâ Rabb, benim bunda hakkım var; hakkımı bundan al, bana ver, der.
Teâlâ da ötekine,
- Hakkını ver, buyurur.
Adam,
- Yâ Rabb, bende sevap nâmına bir şey kalmadı, der.
Cenâb-ı Hakk,
- Baksana, bu adamın sevabı kalmadı, ne dersin? buyurur.
Adamcağız,
- O halde benim günahlarımdan alsın, der.
Resûlüllah (sas) Efendimiz bunu anlatırken gözleri yaşardı ve, 'O gün büyük bir gündür. İnsan; günâhının alınmasını ister.' dedi.
Bunun üzerine Teâlâ hak sahibine,
- Başını kaldır ve cennete bak, buyurur.
Adamcağız,
- Yâ Rabb, inci ile işlenmiş, gümüşten ve altından köşkler görüyorum. Bunlar hangi peygamber, hangi sıddîk veya hangi şehitler içindir? der.
Teâlâ,
- Bunlar, bana ücretini verenler içindir, buyurur.
Adamcağız,
- Bunların hakkını kim ödeyebilir? der.
Hz. ,
- Sen istersen bunlara sahip olabilirsin, buyurur.
‘’tan korkun, O'na karşı çok saygılı olun ve siz de kendi aranızı düzeltin. Bakınız, bizzat Hazret-i mü'minlerin arasını buluyor.” buyurmuşlardır.
Yürek yoksa ölmeye,yürek nasıl dayansın
Biz ayakta ölürüz sürünenler utansın
Yüreğim insan yüklü sanmayın ki durgunum
Ben isyana yürüyen DUDAYEVe vurgunum
Unutma gülüm;
Ölmesini bilene ölüm yaşamak olur
Öldürülen her Çeçen bin kez ölüm doğurur
Sponsor üye
Tarih:
Reklam Alanı - Bu Alana Reklam Vermek İçin Bizimle İrtibata Geçiniz...
Sitemize Destek Olmak İçin Reklamlara Her Gün Bir Defa Tıklayın...
Sonraki başlık Önceki başlık
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız